یک روز جهانی برای همه غیر از گردشگران معلول!

به گزارش مجله پارمیسفان، امروز روز جهانی جهانگردی است. روزی که در ایران فقط برای افراد سالم و توانمندی که می توانند سفر نمایند، معنا دارد. روزی برای همه آنهایی که می توانند از منزل خود خارج شده و به سفر بروند، از سفرهای نیم روزه و یک روزه تا یک هفته و چند ماهه.

یک روز جهانی برای همه غیر از گردشگران معلول!

اگر علاقمند به دریافت بهترین خدمات ویزا مولتی کانادا هستید با ما همراه شوید، با مجری مستقیم ویزای کانادا، ویزای مالتی 5 ساله با دعوتنامه معتبر دریافت کنید.

آنهایی که می توانند کوه ها را بالا بروند، از صخره ها گذر نمایند، وارد غار شوند، بام روستاها و مناطق گردشگری را با طی کردن تپه های بلند ببیند. چشم دارند تا رنگارنگی طبیعت را ببینند، گوش دارند تا صدای آب و باران و حتی هدایت راهنمایان را بشنوند. آسوده می توانند هر مانعی را رد نمایند. در هر هتلی اقامت داشته باشند و به هر کجا که اراده می نمایند، بروند.

اما در ایران روز جهانی گردشگری برای اقلیت پر جمعیتی به نام معلولان معنایی ندارد. سفر و گردش آنها محدود است آن هم به این دلیل که دیده نمی شوند تا برایشان راه ها هموار گردد. چه آنهایی که با ویلچر جا به جا می شوند، چه نابینایان و ناشنوایان و چه معلولان ذهنی.

مهمترین کاخ موزه ها و بناهای تاریخی ایران برای ورود گردشگران معلول مناسب سازی نشده است، این افراد باید خود را به سخت ترین شکل ممکن به بناهای تاریخی برسانند و از آنجا به بعد با یاری افراد دیگر شاید بتوانند پله ها را طی نمایند. به یاری دیگران اطلاعات راهنمای تور را بشوند، به یاری دیگران متوجه اشیای موزه ای و ... شوند.

بعضی دیگر باید رنج سفر را به جان بخرند و یا عطایش را به لقایش ببخشند چون اتوبوس ها و فرودگاه و تاکسی هایی ویژه آنها ساخته نشده که هیچ حتی مناسب سازی هم نشده است.

گردشگران نابینا در فرودگاه ها و یا اماکن عمومی مرتبط با سفر نمی توانند متوجه هشدارها شوند چون سیستم آلارمی برای آنها تعبیه نشده است، راهنمایان گردشگری فقط حرف می زنند هیچ وسیله ای برای درک اطلاعات آنها ویژه ناشنوایان از اشیای موزه ای آن هم به صورت بریل وجود ندارد. اگر راهنما اطلاعات بیشتری درباره موزه ها و یا مناطق طبیعی بدهد ناشنوایان نمی شنوند. نابینایان نیز اگر بشنوند نمی توانند ببینند و بخوانند. آنها که می توانند بخوانند و بشنوند نمی توانند پله های بلند و زیاد مراکز تاریخی و گردشگری را طی نمایند.

کسی متولی گردشگری معلولان نیست. سازمان میراث فرهنگی در کمیته های برنامه ریزی خود، هیچ جایی را برای معلولان در نظر نگرفته است.

محمد اسماعیل شیخ قرایی مدیر عامل انجمن معلولان پارس هم این مسئله را تایید می نماید. او که به همراه خادم حسینی مبتکر پاراتور هستند از اینکه گردشگری برای معلولان تعریف نشده اسـت، دل پردردی دارد و به مجله پارمیسفان می گوید: ده درصد هر جامعه ای از نظر سازمان ملل دارای جمعیت معلول است. با این که در ایران آمار دقیقی از تعداد معلولان نیست اما می توان حدس زد که ایران دارای حدود 8 تا 10 میلیون معلول است که در میان آنها معلول جسمی حرکتی و حتی ذهنی وجود دارد.

شیخ قرایی و همکارانش در انجمن معلولان پارس تنها به معلولان جسمی و حرکتی خدمات می دهند و در کنار خدماتشان سعی می نمایند آنها را به تورهای گردشگری ببرند تورهایی که باید از چند روز قبل چند نفری رفته و شرایط را آنالیز نموده باشند.

آنها از سال 92 تا کنون 11 تور گردشگری برگزار نموده اند. یکی از این تورها به سمت زنجان و موزه مردان نمکی بوده است. این همه راه گروهی از معلولان جسمی و حرکتی راه تهران و زنجان را طی می نمایند برای دیدن جاذبه های گردشگری زنجان اما وقتی به موزه مردان نمکی که مهمترین جاذبه زنجان است می رسند، خراب بودن آسانسور باعث می گردد، آنها ناکام مانده و بخشی از این سفر را از دست بدهند. دیدن میراث جهانی زنجان یعنی گنبد سلطانیه نیز به سختی انجام شد.

سنگ فرش های محوطه این میراث جهانی راهی برای عبور ویلچر آنها نداشت. تور تهران گردی آنها نیز با مسائل کمی همراه نبوده است. آنها وقتی به برج طغرل رسیدند، پله های این بنا هیچ رمپی را برای عبور آنها نداشت. همراهان معلولان ویلچر آنان را به سختی از پله ها عبور می دادند.

موزه ملی ایران یکی از مهمترین جاذبه های تاریخی وگردشگری تهران است که همه گردشگران خارجی حتما بازدید از این موزه مادر را در برنامه هایشان می گذارند اما در این موزه معلولان نمی توانند از پله ها بالا بروند، ناشنوایان نمی توانند اطلاعات راهنما را بشنوند.

هنوز موزه مادر جایی برای ورود گردشگران معلول نیست. این مشکل را بسیاری از بناهای دیدنی دیگر نه فقط در تهران بلکه در کشور دارد. آنها حتی در سفرهای هوایی نیز دچار مشکل هستند. این درحالی است که دستورالعمل اجرایی حمل و نقل هوایی معلولان و توانخواهان اردیبهشت سال 92 مصوب شد اماسازمان هواپیمایی خود را مسئول اجرایی کردن آن نمی داند.

شیخ قرایی می گوید: در این دستورالعمل وظایف فرودگاه ها در هنگام پذیرش معلولان به تفکیک نوع معلولیت نوشته شده و به تمام فرودگاه های کشور نیز ابلاغ شده است. حتی این نکته ذکر شده است که باید جایگاه مخصوص معلولان حرکتی در هواپیماها تعبیه گردد. اما اکنون در هیچ هواپیمایی چنین امکانی که وجود ندارد هیچ. جای مسافران توانخواه را نیز با جایگاه پر نموده اند تا مسافر بیشتری در هواپیما بنشیند.

هتل های کشور نیز آن طور که شیخ قرایی می گوید طبق استاندارد جهانی ساخته نمی شوند. درحالی که در هتلهای پر ستاره می بایست اتاق هایی برای معلولان در نظر گرفته گردد حتی تعیین شده که در سرویس های بهداشتی باید با عرض 80 سانتی متر در نظر گرفته گردد که معلول به راحتی بتواند تردد کند. اما کدام یک از اتاق هتلهای کشورمان چنین امکانی را به معلولان می دهد؟

مسلم است که گردشگران معلول نمی خواهند در سفر زحمتی برای دیگران داشته باشند اما بی تدبیری و نداشتن برنامه ای برای سفرهای آنان باعث شده تا آنها نتوانند از جاذبه های گردشگری شهرهای ایران بهره ای ببرند.

آیا بهتر نیست در روز جهانی گردشگری فکری هم به حال گردشگران معلول گردد؟ این اقدامات هزینه زیادی نخواهد داشت. گذاشتن رمپ با قابلیت جابجایی، هیچ اثر تاریخی را خدشه دار نمی نماید. باز کردن راه بند عبور موتورسوارها آن هم برای زمانی که معلولان می خواهند تردد نمایند، به طور موقت سخت نیست. نوشتن اطلاعات بیشتر برای اشیای موزه ای ناشنوایان را محتاج به شنیدن و انتقال اطلاعات راهنمایان موزه ای نمی نماید. نابینایان با استفاده از متون بریل خودشان می توانند اطلاعاتی از جاذبه های گردشگری به دست بیاورند. بسیاری از این کارها نه هزینه دارد و نه کار غیر قابل انجامی است. فقط کمی تدبیر می خواهد.

منبع: خبرگزاری مهر
انتشار: 2 اسفند 1398 بروزرسانی: 30 فروردین 1399 گردآورنده: parmisfun.ir شناسه مطلب: 758

به "یک روز جهانی برای همه غیر از گردشگران معلول!" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "یک روز جهانی برای همه غیر از گردشگران معلول!"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید